امام‌ زمان‌ عج‌اللّه‌ تعالي‌ فرجه‌الشريف‌ در نگاه‌ فرقه‌ گنابادي‌

 صوفيان‌ گنابادي‌ دست‌ كم‌ چهار نوع‌ «مهدي‌» را مطرح‌ كرده‌اند و سخن‌ از چهار ظهور نيز به‌
 ميان‌ آورده‌اند.

 الف‌. مهديّي‌ كه‌ در جان‌ هر شخصي‌ ظهور مي‌كند.

 آنان‌ معتقدند هر شخصي‌ داراي‌ گوهري‌ است‌ كه‌ در وجود اوست‌ و اگر او را بيابد هدايتگر او خواهد بود. صوفيان‌ از اين‌ نوع‌ ظهور به‌ ظهور مهدي‌ در عالم‌ صغير ياد مي‌كنند و مقصود از عالم‌ صغير همان‌ عالَم‌ وجود انسان‌ است‌ كه‌ در مقابل‌ عالم‌ كبير است‌ و مقصود از آن‌ همان‌ عالم‌ امكان‌ است‌.

 ب‌. مهديّي‌ كه‌ در عالم‌ امكان‌ ظهور مي‌كند و از عدّه‌اي‌ محدود دستگيري‌ مي‌نمايد اين‌ مهدي‌ شخصي‌ نيست‌ و نوعي‌ است‌ يعني‌ متعدد است‌ و مصاديق‌ بسيار دارد. اقطاب‌ اين‌ فرقه‌ هركدام‌ مصداقي‌ از اين‌ مهديّاند. و از هركدام‌ به‌: «امام‌ ظاهرٌ حيٌّ يعرف‌» ياد مي‌شود.

 آنان‌ معتقدند: وجود امام‌ غايب‌ لازم‌، ولي‌ كافي‌ نيست‌ و در هر زمان‌، زمين‌ نبايد خالي‌ از امامي‌ كه‌ زنده‌، حاضر و شناخته‌ شده‌ است‌ باشد.

 ج‌. مهديّي‌ كه‌ در عالم‌ امكان‌ ظهور مي‌كند و با زور و غلبه‌ پيش‌ مي‌رود اين‌ مهدي‌ نيز نوعي‌ است‌ و مي‌تواند افراد زيادي‌ داشته‌ باشد كه‌ يك‌ نمونه‌ از آن‌، سلطنت‌ صفويّه‌ بود.

 د. مهدي‌ موعود صاحب‌ الزمان‌(عج‌) كه‌ فرزند دوازدهم‌ ولايت‌ است‌ و اين‌ مهدي‌ شخصي‌ است‌.

 در حقيقت‌ صوفيان‌ سخن‌ از دو مهديّي‌ نوعي‌ و دو مهديّي‌ شخصي‌ به‌ ميان‌ آورده‌اند و معتقدند كه‌ ظهور امام‌ زمان‌(عج‌) پديده‌ي‌ خوش‌آيندي‌ براي‌ مؤمنان‌ و غيرمؤمنان‌ نيست‌ و مؤمنين‌ بايد به‌ جاي‌ انتظار ظهور امام‌ زمان‌(عج‌) منتظر ظهور در عالم‌ خود باشند حاج‌ ملاعلي‌ گنابادي‌ مي‌گويد:

 «ظهور قائم‌ در ملك‌ خارج‌ براي‌ غيرمؤمن‌ ناملايم‌ افتد و براي‌ مؤمن‌ هم‌ از حيث‌ دنيا چندان‌ بهره‌اي‌ نباشد... و آن‌ ظهوري‌ كه‌ هريك‌ از مؤمنين‌ در آن‌ اميدوارند... ظهور در عالم‌ خود است‌.»(1)

 اين‌ سخن‌ كه‌ « كلّنا مهديٌّ و كلّنا هاديّ »(2)   همه‌ي‌ ما مهدي‌ و همه‌ي‌ ما هادي‌ هستيم‌. اشاره‌ به‌ عنوان‌ مهدي‌ براي‌ تمام‌ اقطاب‌ اين‌ سلسله‌ است‌.

این گفتار بر گرفته از صفحات 63-60 کتاب صالحیه ی آقای حاج ملا علی گنابادی یکی از اقطاب نامی این فرفه می باشد

(1) حاج ملا علی گنابادی صالحیه ص161 (2)همان ص162